Düşünsel Bir Ara

Sessizlikle Kalmak: Sürekli Tüketen Zihne Düşünsel Mola

Sosyal medya akıyor, haberler yenileniyor, podcast'ler oynatılıyor, videolar öneriliyor. Zihnimiz neredeyse hiç durmuyor. Ama belki de en çok ihtiyacımız olan şey, bir bilgi daha almak değil; sessizlikle kalabilmek.

Sessizlik sadece gürültüsüzlük değil. Aynı zamanda uyaransızlık, tüketmeme, bekleme ve hissetme halidir. Sessiz kaldığımızda zihnimiz başta huzursuz olur; "bir şey yapmıyorum" hissi, "boşuna geçen zaman" korkusuyla örtüşür. Ama zamanla o sessizlik, derin bir alan açar. Düşünceler yüzeye çıkar, duygular kendini gösterir.

Günlük hayatta bu molalara neredeyse yer yok. Kahve beklerken telefona bakarız, yolda yürürken kulaklık takarız, uyanır uyanmaz ekran açarız. Peki ya sadece durmak? Hiçbir şey izlememek, okumamak, duymamak? Birkaç dakikalığına bile olsa tüketmeyi bırakmak?

Bu yazının sorusu şu: Düşünmek için mi duruyoruz, yoksa tüketemediğimizde ne yapacağımızı bilmiyor muyuz? Sessizlik rahatsız edicidir çünkü orada sadece kendimizle kalırız. Ama belki de en sahici buluşma da orada başlar.

Farkındalık Notu: Bugün 10 dakikalığına tamamen sessiz kal. Telefon, ekran, ses olmadan. Sadece varlığınla kal. O sessizlikte ne duyduğunu izlemeye çalış. Belki de en derin cevap, kelimesiz gelir.